Last weeks I could join Jan Reubens at sea for his work on fish populations in offshore windmill parks. This includes taking a small boat from the mothership and fishing with a hand line near the windmills…
The Neptune transports windmills to the Thornton bank
Neptune leaving Oostende port
new windmills are being placed almost every day
Rough weather
Two weeks ago, I made an accidental stop at the infamous Hallerbos near Brussels. Luckily I had my camera with me. Year after year I had been telling myself “pffff everybody goes there, do something else man”. Yet, upon arrival I was really dazzled! I can imagine this beech dominated woodland is quite monotonous the rest of the year, but in April and May it is well worth the detour. It quickly became clear I was not the only one thinking that, they even put op special signs for photographers.
This blue and green fairy wood has been a crowd puller long before it featured in the Wild Wonders of Europe book. And if I’m honest, I think many Belgian photographers have taken far better pictures there than the one in the book.
examples are here, here and here
Missed that one on the way in
nice trail
Common bluebells (boshyacinten). What makes this wood so well-known.
I climbed a tree in order to take a picture that had not been taken 10 000 times before (with 70-200mm)
same here
And now I must focus again on some hard to find mammals!!
Last weekend I had the chance to help band (ring) two nests of Peregrine falcons. One nest had three chicks (Syral factory building in Aalst), another (Sint-Jozefskerk, Aalst) just had one.
It was well worth the clime up.
Big thanks to Rik and Wim for the opportunity
Peregrine view over Aalst
Three falcons in monitored nest box with parent bird flying past
weighing 650g
Chick amongst eggs that did not hatch
High level work!
Two weeks ago, I visited relatives in France. Just some pics from our road trip and the fire salamanders we came across in their garden (region of Brive-la-Gaillarde).
France, were Houndsharks are sold as sea eel on a local market…
Roe deer, photographed from the car at dawn
Welcome committee
Looking for animals at night…
First sign of more interesting animals
After a rain shower, mouse holes were full of life
We helped several of these huge fire salamanders across the road, many others were hit by cars
A few weeks ago, I had the chance to visit a white-tailed eagle monitoring station in Sweden together with Jan. At this station Swedes have been conducting research on (colour) banded eagles for many years, resulting in detailed knowledge on migration and wintering strategies of these mighty raptors. Very spectacular this place, on good days more than 100 eagles are present.
In Europe, the breeding population of sea eagles is estimated to number 5000-7000 breeding pairs. They require large and open expanses of lake, coast or river valley, within the boreal, temperate and tundra zones, nearby to undisturbed cliffs or open stands of large, old-growth trees for nesting. Their food sources constitute of vertebrates (fish, mammals and especially birds), from marine, freshwater and terrestrial environments. This eagle is mainly migratory in the north and east of its breeding range, but sedentary elsewhere.
During the period 1800-1970, White-tailed Eagles in most of Europe underwent dramatic declines, and became extinct in many regions of western, central, and southern Europe, while Norway, Germany, Poland, and Iceland harbored the largest surviving populations. Intense conservation actions throughout much of the remaining European distribution range (legal protection to decrease hunting, protection of breeding sites, and winter feeding) led to a recovery of many local populations. Since the 1980s, the European White-tailed Eagle population has recovered steadily, and is spreading back westward. In the Netherlands there are currently at least three occupied nests.
Specialists consider this species to be the first eagle that will come to breed in Belgium within the next years.
winter in Sweden
Huge, wild, Swedish salmon as bait. Lucky eagles they are
eagles will only come down if there are scavengers present near the bate
first eagle arriving, note broken leg
First calender year taking a look
More eagles arriving
Houston, we have a landing
Eagles often show their claws at the ravens
Usually the first eagles call for others
More action on the way
Females have different bill shape and much bigger tarsi (legs). This is a very obvious adult female
Crowded house
Big thanks to Per, KEJ and Pieter-Jan. Lots of interesting stuff and eagle movies on Jan his video and news section as well. Read it HERE (click)…
Eens te meer staat Reintje de vos in het middelpunt van de belangstelling.
Een paar dagen terug bereikte ons dit beeld (klik hier) via de media: trotse jagers poseren bij hun buit van acht vossen die ze naar eigen zeggen weidelijk geschoten hadden. Er heerst een overpopulatie aan vossen, en dat is slecht voor mensen met kippen, daarom namen zij als beheerder van ons resterend groen het heft in eigen handen.
Deze foto werd kort nadien gemaakt, en toont jawel diezelfde vossen op een sluikstort in Ieper. Staarten afgesneden… Dit kan geenszins aanzien worden als het resultaat van weidelijk jagen
Moeten we tegen alle jacht en tegen alle jagers zijn?
Velen zijn van mening dat jacht geen recht meer heeft om te bestaan, en niet past in de 21ste eeuw. Ik ben het daar niet mee eens, maar we moeten onderscheid maken tussen grootwild jacht (reeën, edelherten, everzwijnen) en kleinwild jacht. Grote herbivoren doen het goed in Belgenland, everzwijnen door massaal bijvoederen door jagers enerzijds en de recente milde winters anderzijds, zelfs té goed. De zwarte dragonders hebben nu al vaak twee worpen per jaar en zijn in veel gebieden met té veel. Het bejagen der grote herbivoren is daarom niet uit de lucht gegrepen, al moet volgens mij alles in het werk gesteld worden om de natuurlijke predatoren van deze grote hoefdieren terug bij ons te krijgen. Dat brengt de maatschappij immers veel meer op. Voor de Sint-Hubertus is dit moeilijk aanvaardbaar (Herinner u de voorzitter die uitleg gaf over roofdieren, en weidelijke vossenjacht, met naast hem een opgezet luipaard… Redelijk schraal vond ik zelf). Jagers kan je makkelijk op de kar krijgen om de grote rovers terug te krijgen, als je hen belooft dat ze binnen twintig jaar dan recht zullen hebben op een nieuw soort jachtwild. Bijvoorbeeld permits voor enkele wolven te doden. Zo werkt het in het buitenland (Slovenië, Spanje, Frankijk, VS enz.). Raar maar waar, dat is de manier waarop je de grote carnivoren het SNELST terug krijgt. Betrek je de jagers er niet bij, dan wordt door rancune menig rover tussen licht en donker omgelegd.
De jacht op kleiner wild (hazen, konijnen, patrijzen en fazanten) daarentegen, is maar een vage schim van wat het ooit geweest is. Hazen en patrijzen zijn >90% verdwenen door industrialisatie van de landbouw en verlies van habitat, konijnen worden getergd door vier dodelijke ziektes. Enkel de fazant blijft nog over… Die wordt nog steeds jaar op jaar uitgezet, omdat nog te vaak onze monotone populierenbossen en maïswoestijnen geen ideaal biotoop vormen. Het gaat de jagers dus uiteraard niet om de kippen maar om de legaal – en vooral de illegaal geloste kotfazanten, die door de vos zwaar aangepakt worden. Die kotfazanten zijn het laatste redmiddel voor de commerciële ‘kleinwildjacht’ in Vlaanderen, dat steeds meer en meer uitgroeit tot een society gebeuren. Het probleem is dus niet de vos, het probleem is een algemene achteruitgang van de groene en tevens jachtgebieden, gekoppeld aan het introduceren van veel hapklare fazantkiekens.
Slimme jagers beseffen dit maar al te goed en doen hun best om aan habitatverbetering te doen, wat inheems jachtwild ten goede komt, jammer genoeg vormen zij een minderheid binnen het jachtgebeuren.
Vossen behoren tot het overig wild. In de gebieden met grootwild jacht worden ze minder aanzien als boeman omdat ze minder schade toebrengen aan de (groot)wildstand. Veel loerjagers zullen tevens niet graag een vos schieten, de luide knal verjaagt die ochtend/avond doorgaans alle wild in de omgeving van de hoogzit. De meeste grootwild jagers liggen dus echt niet wakker van de vos.
Denken dat alle jagers rijke knallers zijn zonder respect voor de natuur, lijkt mij redelijk ondoordacht. Bestaat er immers zoiets als een groene? Je hebt “groenen” die gans hun leven in dat ene natuurreservaat rondlopen, je hebt er die 3500 km rijden voor een zeldzaam zoogdier te zien en je hebt er die hun leven lang werk maken van een zo groot mogelijke soortenlijst. Ze vinden zichzelf allemaal groen. Evenmin bestaat er dus volgens mij iets al “De Jager”. Er zijn goede en slechte, de goede hebben nog vaak last van de excessen van de oudere generaties. Vroeger moest er als jager geen jachtexamen afgelegd worden en kon je ongeveer doen wat je wou.
Volgens mij is er nog steeds ruimte voor kleinwild jacht, met veel herstel van biotopen enz. Dit is dan nagenoeg een totale ommekeer van wat we vandaag zien in het gros van de jachtgebieden: de laatste hazen en zieke konijnen schieten, en voor de rest knallen op kotfazanten. Het is aan de jachtlobby om hun achterban te overtuigen dat zij ook baat hebben bij een hogere natuurwaarde.
KIJK SIMPELWEG NAAR DE HOEVEELHEID JACHTWILD IN NATUURRESERVATEN
Op papier moeten jagers en natuurbeschermers elkaar complementeren, niet tegenwerken.
Minister Schauvliege, ja diegene die INBO wetenschappers verbood op TV te komen spreken over de vos, geeft met de nieuwe wet weinig blijk van inzicht en nog minder van lange termijn denken over natuurbeheer.
Mijns inziens is de vossen-kwestie heel klein bier vergeleken met het falende waterbeleid of het dossier omtrent de voor de biodiversiteit cruciale bosuitbreiding. Populisme regeert het milieubeleid. Geen enkele van de grote milieu uitdagingen wordt aangepakt, en dat is volgens mij tien keer erger dan het schieten van wat vossen, wat inderdaad zeer weinig effect heeft op de populatie, zoals Koen VDB, Dirk Draulans, Jan Rodts en vele anderen reeds gestaafd hebben.
Een paar weken terug vonden we in onze plankton stalen uit het Belgische deel van de Noordzee iets heel bijzonders. Een larve van een bidsprinkhaankreeft. Volwassen bidsprinkhaankreeften werden bij ons nog nooit (!) gezien, en ook de larven werden al sinds midden 20ste eeuw niet meer gemeld uit onze contreien.
Heb dan maar besloten wat tijd te steken in een foto van dit 3mm lang, vreemd uitziend, diertje.
Het resultaat is een stack van een 30 tal beelden
Rissoides desmaresti / Mantish shrimp larva / Bidsprinkhaankreeft larve
Last week I went to France together with Tomas, to help in counting wintering bats in caves. In Belgium one is happy to count a few hundred bats during a single winter, in the south of France you can see thousands in a single cave.
However, due to cold mountain weather and endless presence of deep cracks -many bats hibernate as deep as possible, well tucked away- you see less species than in rainy concrete Belgium! But the numbers and the vast cave systems (some caves can be explored for more than 100 km!) turned us into very humble counters.
Here are a few images we shot.
Warm welcome to all mammal watchers. Now there are approx 25-30 brown bears in the Pyrenees. Numbers keep steadily increasing.
Local guy showing his personalized licence plates. We say yeah!
Preparing for duty
Greater horseshoe
Lesser horseshoe
Lesser
Lesser
Greater and mediterranean horseshoe bats (grote en paarse hoeven)
Mediterranean horseshoe bat (paarse hoefijzerneus)
Greater horseshoe
Greater
Cool pic by Tomas: Lesser horseshoe bat
4000-6000 Schreiber’s bats
“Where’s the party at?”
Bullfinch is always nice to see. Thanks to sunflower pits we got it much closer
Ferrari red bullfinch
Grote zoogdieren zijn top, dat weten we al langer. Zelfs de meest hardcore twitchers noteren als bird of the trip heel vaak een groot zoogdier, en dat heeft zo zijn redenen: Er is veel minder gekend over hun ecologie, en zichtwaarnemingen gebeuren doorgaans onverwacht. Dat maakt het zo spannend. Een paar dagen terug nog ging het nieuws van een zichtwaarneming van een Borneose nevelpanter in daglicht (Sunda clouded leopard) de wereld rond (klik hier). Veel moeilijker bestaat er niet.
De nr 1 vogelkijker (Tom Gullick) heeft momenteel 8935 van de ongeveer 10400 soorten gezien, daar waar de nr 1 zoogdierfanaat (Jon Hall) na een leven lang reizen 1193 van de ruim 5500 soorten zag. Moeilijk dus!
Eeuwenlang verguisd, en al te vaak voor niets bestreden, deze grote woudlopers. Maar ze zijn taai, en bevinden zich steeds vaker opnieuw in onze nabijheid.
Kleine zoogdieren ontspringen vaak de dans der natuurfotografen, maar zijn minstens even indrukwekkend, en doorgaans ecologisch van groter belang dan grote zoogdieren. Super gespecialiseerde heersers van de ondergrond en het nachtelijke luchtruim. Enkel door er gericht naar op zoek te gaan, krijg je ze te zien.
Toevalswaarnemingen, zoals deze eikelmuis Eliomys quercinus en relmuis tijdens een nachtelijke wandeling, zijn heel uitzonderlijk. De foto’s zijn bovendien nooit echt goed.
Ze voor de lens krijgen is nog een ander paar mouwen… En wanneer we het hebben over fotografie van kleine zoogdieren dan moeten we in de spiegel kijken en beseffen dat een dergelijke fotografie verstorend kan werken. Samen met mijn copain Pieter-Jan doe ik aan zoogdierenfotografie, wij werken samen (drie flitsers) en zijn kritisch: doe het goed of doe het niet. Beter geen foto dan een foto van een verstoord dier.
Hier enkele kleine zoogdieren die ik recent voor de lens kreeg.
Vale vleermuis Myotis myotis
Baardvleermuis Myotis mystacinus
Grote hoefijzerneus Rhinolophus ferrumequinum
Grote hoefijzerneus Rhinolophus ferrumequinum
Grote hoefijzerneus Rhinolophus ferrumequinum
Huisspitsmuis Crocidura russula
roepende huisspits. Let op afwezigheid rode tandpunten (bosspitsmuis)
Abstracte spitser
Sfeerbeeldje:
